Uzaktayken yas tutan bir dosta nasıl eşlik edilir

İyi bir arkadaşınızın babası vefat ettiğinde başka bir ülkedeyseniz en kötü duygu çaresizliktir. Sarılamamak, cenazeye gidememek, kapısına yemek götürememek. Ama uzaktan eşlik etmek mümkündür ve fark edilir.

İlk mesaj

Ne diyeceğinizi bilmiyorsunuz diye geciktirmeyin. Sade ve içten: “Şimdi öğrendim. Babana çok üzüldüm, başın sağ olsun. Buradayım, saat kaç olursa olsun”. Bir şey daha: cevap vermeye zorlamayın. Bir “cevap yazman gerekmiyor” eklerseniz omzundan bir yük almış olursunuz.

Mesafeyi aşan jestler

• Sanal vedada bulunmak. Çevrimiçi anma sayfası varsa başsağlığı mesajınızı bırakın ve bir mum yakın: arkadaşınız eşlik edenler arasında adınızı görecek; orada olmak tam da budur.
• Fiziksel bir şey göndermek: taziye evine çiçek, o hafta eve sıcak yemek, sonrasında elle yazılmış bir mektup.
• Kısa ama sık aramalar, tek bir uzun aramadan iyidir. “Nasılsın diye beş dakikalığına aradım” tekrarlanabilir bir armağandır.
• Tarihleri hatırlamak. Yıl dönümünü not edin. Ertesi yıl herkes unutmuşken sizin mesajınız şunu söyler: ben unutmadım.

Yardımcı olmayanlar

• Geç kaldığınız için utanıp ortadan kaybolmak. Geç, hiç olmamasından her zaman iyidir.
• Konuşmayı kendi acınıza çevirmek. Eşlik eden sizsiniz; yas onun.
• İmkânsız ziyaretler vadetmek. Bugün yapılan gerçek bir jest, hiç gelmeyecek büyük bir plandan iyidir.

Gidebildiğinizde

İleride şehrine yolunuz düşerse birlikte mezarlığa gitmeyi ya da sadece o insandan konuşmayı önerin. Aylar sonra, artık kimse adını anmazken birinin onu sorması, armağanların en büyüğüdür.