De digitale herinneringen aan een dierbare bewaren

Wie vandaag sterft, laat een verspreide herinnering na: foto's op twee telefoons en in een cloud, video's in de familie-app, profielen op sociale media, een mailbox vol geschiedenis. Dat erfgoed verzamelen is een daad van liefde met een houdbaarheidsdatum: hoe langer je wacht, hoe meer verloren gaat.

Eerst: redden

• De telefoon: foto's, video's, spraakberichten. Maak een kopie voordat het toestel vergrendeld raakt, zoekraakt of het abonnement wordt opgezegd.
• Familiegroepen: vraag iedereen om foto's en video's van de persoon op te zoeken en te sturen. Er duiken schatten op die niemand zich herinnerde.
• Papier: oude albums digitaliseer je prima met de telefoon en goed licht, of met een scanner.

Daarna: beslissen wat er met de accounts gebeurt

• De grote sociale netwerken laten toe een profiel om te zetten in een herdenkingsprofiel of het te sluiten, met bewijs van overlijden.
• E-mail en abonnementen kun je beter afsluiten om kosten en nare verrassingen te voorkomen.
• Liet hij of zij wachtwoorden na, op papier of in een wachtwoordmanager, dan zal de familie daar enorm dankbaar voor zijn. (En het is een goede herinnering om onze eigen zaken op orde te brengen.)

Tot slot: geef het een blijvende plek

Een map op een harde schijf raakt vergeten, en schijven gaan stuk. Wat werkt, is een levende, gedeelde plek: de online gedenkpagina, met de mooiste foto's gekozen, het levensverhaal geschreven en de bijdragen van iedereen. De volledige kopieën daarnaast op minstens twee plekken (een schijf en een cloud).

Gouden regel

Meer dan één bewaarder: zorg dat minstens twee familieleden de beheertoegang van de gedenkpagina en de kopie van de foto's hebben. De herinnering aan een mens zou niet mogen afhangen van één telefoon of van één leven.