Πώς να διαφυλάξετε την ψηφιακή μνήμη ενός αγαπημένου προσώπου

Όταν κάποιος πεθαίνει σήμερα, η μνήμη του είναι σκορπισμένη: φωτογραφίες σε δύο κινητά και ένα νέφος, βίντεο στην οικογενειακή ομάδα, προφίλ στα δίκτυα, ένα email γεμάτο ιστορία. Η συγκέντρωση αυτής της κληρονομιάς είναι μια πράξη αγάπης με ημερομηνία λήξης: όσο περισσότερο αργεί κανείς, τόσα περισσότερα χάνονται.

Πρώτον: διάσωση

• Το κινητό του: φωτογραφίες, βίντεο, φωνητικά μηνύματα. Κάντε αντίγραφο πριν η συσκευή κλειδώσει, χαθεί ή κοπεί η γραμμή.
• Οι οικογενειακές ομάδες: ζητήστε από όλους να ψάξουν και να στείλουν τις φωτογραφίες και τα βίντεό τους με τον άνθρωπο. Θα εμφανιστούν θησαυροί που κανείς δεν θυμόταν.
• Το χαρτί: τα παλιά άλμπουμ ψηφιοποιούνται καλά με το κινητό και καλό φως, ή με έναν σαρωτή.

Δεύτερον: αποφασίστε τι θα γίνει με τους λογαριασμούς του

• Τα κύρια μέσα κοινωνικής δικτύωσης επιτρέπουν τη μετατροπή του προφίλ σε σελίδα μνήμης ή το κλείσιμό του, με απόδειξη του θανάτου.
• Το email και οι συνδρομές καλό είναι να κλείσουν για να αποφευχθούν χρεώσεις και δυσάρεστες εκπλήξεις.
• Αν άφησε σημειωμένους κωδικούς ή έναν διαχειριστή κωδικών, η οικογένεια θα το εκτιμήσει απεριόριστα. (Και είναι μια καλή υπενθύμιση να αφήσουμε κι εμείς τους δικούς μας σε τάξη.)

Τρίτον: δώστε της έναν τόπο που διαρκεί

Ένας φάκελος σε έναν σκληρό δίσκο ξεχνιέται, και οι δίσκοι πεθαίνουν. Αυτό που λειτουργεί είναι ένας τόπος ζωντανός και κοινός: η ψηφιακή σελίδα μνήμης, με τις καλύτερες φωτογραφίες διαλεγμένες, την ιστορία του γραμμένη και τις συνεισφορές όλων. Και τα πλήρη αντίγραφα, επιπλέον, σε τουλάχιστον δύο μέρη (έναν δίσκο και ένα νέφος).

Χρυσός κανόνας

Περισσότεροι από ένας φύλακες: τουλάχιστον δύο άνθρωποι της οικογένειας να έχουν την πρόσβαση διαχείρισης της σελίδας μνήμης και το αντίγραφο των φωτογραφιών. Η μνήμη ενός ανθρώπου δεν θα έπρεπε να εξαρτάται από ένα μόνο τηλέφωνο ούτε από μία μόνο ζωή.