Jak zachować cyfrową pamięć o bliskiej osobie

Gdy ktoś umiera dzisiaj, jego pamięć jest rozproszona: zdjęcia w dwóch telefonach i chmurze, filmy na grupie rodzinnej, profile w mediach społecznościowych, skrzynka pełna historii. Zebranie tego dziedzictwa to akt miłości z terminem ważności: im dłużej się zwleka, tym więcej przepada.

Po pierwsze: uratować

• Jego telefon: zdjęcia, filmy, nagrania głosowe. Zrób kopię, zanim urządzenie się zablokuje, zgubi albo numer zostanie wyłączony.
• Grupy rodzinne: poproś wszystkich, by poszukali i przesłali swoje zdjęcia i filmy ze zmarłym. Wypłyną skarby, o których nikt nie pamiętał.
• Papier: stare albumy dobrze digitalizuje się telefonem przy dobrym świetle albo skanerem.

Po drugie: zdecydować o kontach

• Największe portale społecznościowe pozwalają przekształcić profil w konto in memoriam albo je zamknąć, po udokumentowaniu zgonu.
• Pocztę i subskrypcje warto zamknąć, by uniknąć opłat i przykrych niespodzianek.
• Jeśli zmarły zostawił zapisane hasła albo menedżer haseł, rodzina będzie ogromnie wdzięczna. (I to dobre przypomnienie, by uporządkować własne.)

Po trzecie: dać temu trwałe miejsce

Folder na dysku zewnętrznym idzie w zapomnienie, a dyski umierają. Działa miejsce żywe i wspólne: strona pamięci online z wybranymi najlepszymi zdjęciami, spisaną historią i wpisami wszystkich. A pełne kopie — przynajmniej w dwóch miejscach (dysk i chmura).

Złota zasada

Więcej niż jeden strażnik: niech co najmniej dwie osoby z rodziny mają dostęp do zarządzania stroną pamięci i kopię zdjęć. Pamięć o człowieku nie powinna zależeć od jednego telefonu ani od jednego życia.