Taziye çiçekleri: her biri ne anlama gelir

Sözler yetmediğinde çiçekler yüzyıllardır bizim yerimize konuşuyor. Bir cenazede her biri farklı bir şey söyler.

Klasikler

• Beyaz zambak: saflık ve huzur. Birçok ülkede cenaze çiçeğinin ta kendisidir.
• Beyaz gül: saygı ve dingin bir anış. Kırmızı gül sevgiye ayrılır: eşler ve en yakın aile.
• Kasımpatı (krizantem): kimi ülkelerde ölülerin ve anma günlerinin çiçeğidir; başka yerlerde ise neşeli bir çiçek sayılır. Bağlam belirleyicidir.
• Karanfil: kalıcı sevgi; çelenklerde çok gelenekseldir.
• Orkide: “seni hep seveceğim”. Zarif ve giderek daha yaygın.

Yakınlığa göre ne göndermeli

• Birinci derece aile: çelenk ya da büyük bir aranjman, çoğu zaman kurdele ve ithaf yazısıyla.
• Arkadaşlar ve iş arkadaşları: orta boy bir aranjman ya da sade bir buket; birçok iş yeri ortak bir çelenk gönderir.
• Tanıdıklar: sade bir buket ya da giderek daha sık, çevrimiçi anma sayfasında bir jest.

İthaf yazısı

Kısa ve yürekten: “Seni unutmayacak eski dostların”, “Tüm sevgimizle, Yılmaz ailesi”. Kurdeleye nutuk sığmaz; taziye defterine sığar.

Çiçekler ulaşamadığında

Uzaktaysanız ya da aile “çiçek gönderilmemesi” ricasında bulunduysa, anma sayfasına sanal çiçek bırakmak aynı mesajı taşıyan ve üstelik kalıcı olan bir jesttir: yıllar sonra bile aile kimlerin hatırladığını görmeye devam eder. Bazı aileler “çiçek yerine” sevdiği bir amaca ya da bir eğitim vakfına bağış yapılmasını da önerir: çiçek açmanın bir başka güzel yolu.