Sevilen birinin dijital hatırası nasıl korunur

Bugün biri vefat ettiğinde hatırası dağınıktır: iki telefonda ve bir bulutta fotoğraflar, aile grubunda videolar, sosyal medya profilleri, tarih dolu bir e-posta kutusu. Bu mirası bir araya getirmek, son kullanma tarihi olan bir sevgi işidir: ne kadar geç kalınırsa o kadar çok şey kaybolur.

Önce: kurtarmak

• Telefonu: fotoğraflar, videolar, sesli mesajlar. Cihaz kilitlenmeden, kaybolmadan ya da hat kapatılmadan yedek alın.
• Aile grupları: herkesten, o insana ait fotoğraf ve videoları arayıp göndermesini isteyin. Kimsenin hatırlamadığı hazineler çıkacaktır.
• Kâğıt: eski albümler iyi ışıkta telefonla ya da bir tarayıcıyla gayet güzel dijitalleştirilir.

Sonra: hesaplarına ne olacağına karar vermek

• Büyük sosyal ağlar, vefat belgelendiğinde profili anma hesabına çevirme ya da kapatma imkânı sunar.
• E-posta ve abonelikleri kapatmak, beklenmedik ücretleri ve tatsız sürprizleri önler.
• Şifrelerini not etmiş ya da bir şifre yöneticisi bırakmışsa aile buna çok şükredecektir. (Bu, kendi şifrelerimizi de düzene koymak için iyi bir hatırlatmadır.)

En son: kalıcı bir yer vermek

Bir harddiskteki klasör unutulur ve diskler ölür. İşe yarayan, yaşayan ve paylaşılan bir yerdir: seçilmiş en iyi fotoğraflarla, yazılmış hikâyesiyle ve herkesin katkısıyla çevrimiçi anma sayfası. Tam yedekler ise ayrıca en az iki yerde (bir disk ve bir bulut).

Altın kural

Birden fazla emanetçi: anma sayfasının yönetim erişimi ve fotoğrafların yedeği, aileden en az iki kişide olsun. Bir insanın hatırası tek bir telefona da tek bir ömre de bağlı olmamalı.